หมอเทวัญ และ หมอเครือวัลย์ สุขเรือน
เปิดให้บริการมาแล้ว 18 ปี จบหลักสูตรการนวดแผนไทย ภายใต้โครงการส่งเสริมอาชีพหมอนวดไทยในครอบครัวของคนตาบอด สำเร็จหลักสูตร นวดฝ่าเท้ารุ่นที่ 10 จากศูนย์ส่งเสริมสุขภาพแผนไทย จากสถาบันการแพทย์แผนไทย ซึ่งสนับสนุนโดย มูลนิธิการแพทย์แผนไทย ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ จากศูนย์ฝีมือแรงงานจังหวัดนนทบุรี
ก่อนที่จะเขียนบล๊อกนี้ขึ้นมา ผมเองมีสภาวะการบาดเจ็บเส้นเอ็นจากการเล่นกีฬา รวมทั้งการนั่งทำงานในอิริยาบถท่าเดียวเป็นเวลานานๆ ไม่ค่อยได้ขยับหรือเคลื่อนไหว การเล่นกีฬาในตอนเช้าก็ช่วยให้เราได้ขยับตัวเร็วๆบ้าง แต่ด้วยกิจวัตรที่ต้องอยู่ท่าเดิมเป็นเวลานาน เลยทำให้เส้นมันตึงมากๆ เจ็บเส้นเอ็นที่ขาซ้ายทั้งเส้นยาวจนถึงบั้นท้ายขึ้นไปเกือบๆกลางหลัง จะลุกจะนั่ง ก้าวขาจะรู้สึกเจ็บและเสียวมาก และข้อเท้าขวาบางทีก็มีอาการตะคิวขึ้น เหมือนอยู่ดีๆก็มีอาการเกร็งขึ้นมา คงมีหลายสาเหตุประกอบกัน เพราะผมมีอาชีพส่วนตัวคืองานเขียนเวปไซต์ อาจจะนั่งนาน ไม่ค่อยได้ขยับ มีวันหนึ่งที่ผมมีอาการจนผมรู้สึกต้องหยุดเข้ายิมส์ในตอนเช้า ผมทนไม่ไหวและคิดว่า เราน่าจะมีการนวดเพื่อผ่อนคลายเส้นบ้าง เย็นวันเสาร์วันหนึ่งจึงตัดสินใจว่า จะหาร้านนวดเพื่อคลายเส้น จึงเป็นอินเตอร์เน็ตดู และค้นหาข้อมูลร้านนวดในบริเวณที่อยู่ใกล้ๆบ้าน แถวๆ ปทุมธานี ซึ่งก็มีให้เลือกอยู่หลายร้าน แล้วก็มาเจอในหน้าเวปเวปหนึ่ง คิดว่าร้านหมอเทวัญคงจะเป็นร้านสุดท้ายในลิสที่ผมจะมานวด เพราะไม่มั่นใจ เห็นป้ายบอกว่า เป็นร้านผู้พิการทางสายตา ซึ่งอาการของผมเองก็ไม่ค่อยจะดี แล้วถ้าหมอเค้าสายตาไม่ดี เขามองไม่เห็นผมด้วย ผมจะอาการดีขึ้นได้เหรอเพราะหมอเขาก็มองอะไรไม่เห็น จะจับจะคลำจะนวดในอาการที่ผมเป็นได้ถูกจุดหรือ นึกสงสัยในใจ และผมเองก็เคยเข้าร้านนวดแค่ไม่กี่ครั้ง คือถ้าไม่ล้า ไม่เมื่อย หรือรู้สึกตึงๆ เส้นจริงๆ ก็ไม่ไปเลย แล้วผมเองก็เคยใช้บริการนวดแบบนี้กับป้าๆ สูงอายุ แค่ 3 ครั้งเอง เลยยิ่งไม่รู้เรื่องราวในวงการนี้ใหญ่เลย ประสบการณ์น้อยมาก จะต่างจากคนที่ไปนวดคลายเส้นอยู่บ่อยๆที่มีหมอประจำตัว ทีนี้ก็โทรไปหลายร้านเพื่อถามเส้นทาง ก็ไม่มีร้านไหนรับสายเลย เหมือนจังหวะมันดลใจให้มาที่นี่ โทรมาติดร้านหมอเทวัญที่ดูโปรไฟล์บนออนไลน์แล้ว ไม่ค่อยมั่นใจ (คนที่บ้านหมอทำให้และทำไม่เป็นด้วย) ในที่สุดก็ตัดสินใจ ลองดูก็ได้วะ ราคาก็ไม่แพง เผื่อจะทุเลาหรือผ่อนคลายลงบ้าง ตอนที่โทรไปหมอก็พึ่งตื่นเพราะงีบระหว่างรอลูกค้า ทำให้เราตกใจ คิดว่าหมอเป็นพวกกินหัวคิวกับคนสายตาพิการ เพราะเสียงดุ (ที่จริงเขางัวเงียตื่น555)
ในใจตอนนั้นคิด สงสารเขาเขาก็ตาไม่ดียังไปกินหัวคิวเขาอีก ก็เลยคิดที่จะอุดหนุนเขาด้วยความสงสาร ก้าวแรกที่เข้าไปที่ร้านก็เจอหมอเทวัญอยู่คนเดียว ตอนนั้นหมอเครือวัลย์ติดงานข้างนอก ผมก็ทักทายปราศรัยกับหมอเทวัญเล็กน้อย แล้วก็เล่าอาการและตำแหน่งที่เป็นให้หมอฟังอย่างละเอียดที่สุด หมอวินิจฉัยอาการทั้งหมดแล้วก็บอกว่าเป็นเรื่องของเส้นระบบประสาทในร่างกาย เดี๋ยวหมอจะรักษาให้ ผมก็นอนให้หมอนวดทั้งตัวอยู่ 2 ชั่วโมง มันจะมีบางจังหวะที่หมอจับเส้นแล้วเรารู้สึกเจ็บบ้างซึ่งตรงที่หมอจับแล้วเราเจ็บ หมอบอกว่า เป็นเพราะจุดนั้นคืออาการเจ็บของเรา แค่หมอจับถูกจุดและบีบนวดคลายเส้นธรรมดาเท่านั้นเอง แต่อาการเจ็บเกิดจากมันโดนตรงจุดที่มีปัญหา ถ้าทนซักเล็กน้อยอีก 2 - 3 วัน ก็จะอาการดีขึ้น ผมก็ทนจนหมอนวดเสร็จ ระหว่างนวดหมอจะให้ลองเดินช้าๆ แล้วก็เดินเร็วเต็มฝ่าเท้าเพื่อถามอาการตลอด ตอนที่ผมเดินผมรู้สึกอาการมันดีขึ้น การเจ็บเส้นเอ็นการเสียวเส้น หายไปเยอะเลย รู้สึกดีขึ้นกว่าตอนที่นั่งทรมานมาทั้งวัน
ผมกับหมอคุยกันถึงไลฟ์สไตล์การใช้ชีวิต ผมต้องทึ่งกับการใช้ชีวิตของหมอ เพราะคงจะลำบากทั้งการดำเนินชีวิตประจำวันและการประกอบอาชีพหรือโอกาสต่างๆ แต่หมอกลับใช้ชีวิตเรียบง่ายและมีความสุขเหมือนกับคนตาดีทุกอย่างเลย และบางทีใช้ชีวิตอย่างรู้คุณค่ากว่าคนตาดีๆอย่างเราๆท่านๆอีกด้วยซ้ำ เพียงแต่หมอดูทีวีไม่ได้ หมอชอบฟังเพลง ชอบเครื่องเสียง เคยเล่นดนตรีประเภทกลอง หมอชอบเครื่องเสียง ระบบของเสียงมากๆ สิ่งที่ผมชื่นชมคือหมอแต่งตัวเหมือนหมอเป็นแพทย์ที่พร้อมจะรักษาให้กับทุกคนจริงๆ (แพทย์แผนไทยนะครับ) หมอมีคู่ชีวิตอีกคนคือหมอเครือวัลย์ที่พิการทางสายตาเช่นกัน ผมเห็นภาพที่น่ารักของทั้งสองคน และได้ฟังไลฟ์สไตล์ที่หมอทั้งคู่พูดคุยกับผมในร้านแล้ว ทำให้รู้สึกประทับใจ รู้สึกทั้งคู่เป็นคนน่ารักมากในสังคม รู้จักเรื่องการรับประทาน ทานโภชนาการที่มีประโยชน์ต่อสุขภาพทั้งให้คำแนะนำกับลูกค้า ทั้งคู่มีครอบครัวน่ารัก ลูกๆ หลาน ๆ ก็ดูอบอุ่น อัธยาศัยดี เหมือนหมอเขาไม่รู้สึกว่าชีวิตมันมีปัญหาอะไรเลย แต่กลับเห็นคุณค่าในการใช้ชีวิตของตัวเอง สิ่งที่หมอทำได้อีกสิ่งคือการเป็นช่างซ่อม หมอมีความสามารถทางช่างด้วยด้วยระบบการคลำและสัมผัสหมอก็ใช้ชีวิตได้เหมือนคนทั่วไป มีทรรศคติที่ดีกับทุกคน ดีกว่าคนที่ตาดีแล้วไม่ทำอะไรหรือปล้นฆ่าคนอื่นกิน แต่หมอกับมีอาชีพที่ดี มีความสุขกับอาชีพในทุกๆวัน น่ายกย่องมากในสังคมที่กำลังเสื่อมทรามลงเรื่อยๆ ดีกว่าหลายคนในสังคมที่ตาดีแต่ดำเนินชีวิตในความมืด เป็นภัยต่อสังคม หมอทั้งสองคนก็มิได้วางตัวเป็นบุคคลน่าสงสาร น่าให้ความช่วยเหลือแต่อย่างใด แต่กลับใช้ชีวิตอย่างมีศักดิ์ศรี เป็นนักสู้ที่มองข้ามอุปสรรคและข้อจำกัดของตัวเอง
ทีนี้ผมเองก็มาเห็นเพจเดิมของร้านหมอ ซึ่งเรามองว่าสื่อที่ีหมอให้ลูกชายทำ ยังดูไม่น่าเชื่อถือ ไม่น่าไปใช้บริการ ทั้งที่จริงๆ ฝีมือดีมากๆ ผมกล้าพูดได้เลยว่าฝีมือเกินราคา 2 ชั่วโมง 300 บาท แต่ฝีมือหมอมีมูลค่ามากกว่านั้น ในการนวดแต่ละครั้งต้องพูดว่า ค่าแรง 300 แต่หมอนวดให้ 2,000 เลยก็ว่าได้ เลยอยากแนะนำคนดีๆของสังคม ให้ผู้ที่อยากนวดผ่อนคลาย คลายเส้น ปวดตามร่างกาย ได้แวะไปลองใช้บริการกันนะครับ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น